از منیزیم چه می دانید؟ - وبلاگ لاراول

به گزارش وبلاگ لاراول، بدن یک فرد بالغ 28-20گرم منیزیم دارد که تقریباً 60درصد آن در استخوان، 26 درصد در عضلات و بقیه آن در بافت های نرم و مایعات بدن قرار گرفته است و هموستاز منیزیم از طریق جذب روده ای و دفع کلیوی کنترل می گردد.

از مهمیم چه می دانید؟

نویسنده: سیده سارا حکیم

بدن یک فرد بالغ 28-20گرم مهمیم دارد که تقریباً 60درصد آن در استخوان، 26 درصد در عضلات و بقیه آن در بافت های نرم و مایعات بدن قرار گرفته است و هموستاز مهمیم به وسیله جذب روده ای و دفع کلیوی کنترل می گردد.

اعمال مهمیم در بدن:

مهمیم یک مینرال(ماده معدنی)ضروری برای بدن می باشد. برای تشکیل استخوان، پروتئین ها، اسیدهای چرب، سنتز سلول های نو، فعال کردن ویتامین های B، شل نمودن ماهیچه ها، انعقاد خون، تشکیل آدنوزین تری فسفات (ATP)و ترشح و فعال نمودن انسولین مورد احتیاج می باشد.

بعلاوه مهمیم در مسیری که در ارتباط با داروهای بلوکه نماینده کانال کلسیمی است هم عمل می کند.

شاید این عمل مهمیم در بهبود بینایی افراد مبتلا به آب سیاه و کاهش فشار خون دخیل باشد.

در تعدادی از مطالعات نشان داده شده که مکمل مهمیم موجب کاهش بیش فعالی در بچه ها شده است، چون در این مطالعات دیده شده که سطح مهمیم خون افراد بیش فعال، پایین تر از سطح نرمال می باشد. در افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن (CFS) هم مهمیم خون پایین بود و با تزریق مهمیم به آنها این علایم بهبود یافت.

افراد دیابتی سطح مهمیم خونی پایین تری نسبت به افراد سالم دارند. مکمل درمانی با مهمیم نه تنها سطح مهمیم خون آنها را بهبود بخشید، بلکه موجب بهبود تحمل گلوکز در آنها هم شد.

تعدادی از آنالیز ها نشان داد که مهمیم در بهبود بیماری مثانه در زنان که همراه با عدم کنترل ادرار در آنها می باشد، مؤثر بوده است. بعلاوه مکمل مهمیم، دهیدراتاسیون گلبول های قرمز خون در بیماران مبتلا به آنمی داسی شکل را کاهش داد. استفاده از مهمیم برای مهار آتروژنزیز یا پیشگیری از بیماری ایسکمیک قلبی در حال آنالیز است.

جذب و دفع مهمیم:

کفایت جذب مهمیم، 45-35 درصد است. مهمیم در طول روده کوچک جذب می گردد، اما بیشترین جذب در ژژنوم اتفاق می افتد.

شرایط مهمیم در فرد، اندازه مهمیم در رژیم غذایی و ترکیب کلی رژیم غذایی بر کفایت جذب اثر می گذارد. کلیه ها به طور عمده کنترل تعادل مهمیم را به وسیله نگهداری مؤثر مهمیم به ویژه هنگامی که دریافت کم است، بر عهده دارند.

کمبود مهمیم:

کمبود شدید مهمیم نادر است، اما نشانه های آن شامل لرزش، اسپاسم عضلانی، بی اشتهایی ،تهوع و استفراغ می باشد.

تهی شدن شدید مهمیم، در متابولیسم استخوان مؤثر می باشد که آثار آن شامل: مقاومت به ویتامین D، نقص رشد استخوان در جوانان، کاهش ترشح پاراتورمون به وسیله غدد پاراتیروئید، نقص در پاسخ استخوان و کلیه ها به پارتورمون است.

کمبود مهمیم در افرادی که دیورتیک هایی مصرف می نمایند که نتیجه آن تخلیه پتاسیم است و هم با مصرف مسهل ها، ایجاد می گردد.

مصرف الکل، سوختگی شدید و دیابت، از عوامل بالقوه کمبود مهمیم می باشند. در مطالعه ای که میان افراد آفریقایی -آمریکایی انجام شد، شیوع کمبود مهمیم 20درصد گزارش شد، اما افرادی که الکل مصرف می نمودند، 6 برابر بیشتر از سایر افراد کمبود مهمیم را تجربه نموده بودند. تقریباً دو سوم افرادی که تحت درمان در بیمارستان هستند، کمبود مهمیم در آنها گزارش شده است.

اسهال مزمن، عفونت پانکراس و سایر شرایط هایی که با سوء جذب همراه می باشند، موجب کمبود این عنصر می شوند.

منابع غذایی:

مهمیم در بسیاری از مواد غذایی وجود دارد و رژیم غذایی نرمال، معمولاً مقادیر کافی از این ماده معدنی را فراهم می کند. چون مهمیم جزء اساسی کلروفیل می باشد، دانه ها، مغزها، حبوبات، غلات آسیاب شده و سبزی های به رنگ سبز تیره از منابع خوب مهمیم هستند. ماهی، گوشت و میوه هایی مانند سیب و پرتقال هم منابع فقیر این ماده معدنی می باشند.

تداخلات مهمیم:

ویتامین B6 اندازه مهمیمی را که وارد سلول می گردد، افزایش می دهد، بنابراین دریافت این دو ماده مغذی با هم مفید می باشد. عنصر کلسیم با جذب مهمیم رقابت می کند، بنابراین دو عنصر نباید با هم دریافت گردند.

مسمومیت:

مسمومیت ناشی از مصرف زیاد مهمیم غذایی و مکمل، بسیار نادر می باشد. بالاترین اندازه قابل تحمل برای این عنصر، mg/day350 می باشد.

اما ذکر این نکته قابل توجه است که افزایش مهمیم از کلسیفیه شدن استخوان جلوگیری می کند و بنابراین به پوکی استخوان منجر می گردد.

منبع: نشریه ی دنیای تغذیه، شماره ی 90

منبع: راسخون